Κυριακή, 16 Μαρτίου 2008

Όξινη βροχή.


Η όξινη βροχή δημιουργείται από την αντίδραση του διοξειδίου του θείου (SO2) και των οξειδίων του αζώτου με τους υδρογονάνθρακες στα σύννεφα. Η αντίδραση αυτή δημιουργεί θειικό και νιτρικό οξύ. Το διοξείδιο του θείου βγαίνει από τις καύσεις των καμίνων παραγωγής μετάλλων, των εργοστασίων ηλεκτροπαραγωγής, και των οχημάτων ντίζελ, ενώ τα οξείδια του αζώτου βγαίνουν από τις ίδιες πηγές και τα βενζινοκίνητα αυτοκίνητα.

Τα δύο οξέα πέφτουν με τη βροχή στο έδαφος, τις λίμνες, τα ποτάμια και τα δάση. Η βροχή, χάρη στην παρουσία τους, παρουσιάζει έντονα όξινα χαρακτηριστικά.

Τα αέρια της καύσης σε πολλές περιπτώσεις παρασύρονται από τους ανέμους και ταξιδεύουν μέχρι χιλιάδες χιλιόμετρα προτού πέσουν σαν όξινη βροχή. Οι πιο πολύ απειλούμενες περιοχές του κόσμου σήμερα είναι ο Καναδάς, οι ανατολικές και δυτικές ΗΠΑ, η Σκανδιναβία και η Ιαπωνία.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΟΞΙΝΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Η όξινη βροχή προσβάλλει: α) Τα μάρμαρα, τους ασβεστόλιθους, τον βασάλτη και άλλα πετρώματα, β) Τα δάση της Κεντρικής Ευρώπης, γ) Το δέρμα και τους πνεύμονες του ανθρώπου, δ) Τα ψάρια σε λίμνες και ποτάμια., ε) Την Γεωργία κ.λ.π.

Ο Παρθενώνας επιβίωσε περισσότερο από 2000 χρόνια. Υπέστη σεισμούς και βορβαδισμούς, από πάνω του πέρασαν κατακτητές και ο άνεμος και η βροχή τον χτύπησαν επανειλημμένα. Δεν έπαθε όμως διάβρωση ούτε μεγάλες κακώσεις. Μέσα στις τελευταίες δεκαετίες έγιναν πολύ περισσότερα από ό,τι σε δύο χιλιετίες. Η όξινη βροχή του κατατρώγει τα μάρμαρα. Οι Καρυάτιδες ήδη είναι στο μουσείο για να προστατευτούν. Σε μερικά χρόνια ο Παρθενώνας θα έχει γίνει άμορφος και τα μάρμαρά του θα γίνονται σκόνη.

Η Νότρ Ντάμ στο Παρίσι, ο Άγιος Πέτρος στο Βατικανό και το περίφημο Τατζ Μαχάλ της Ινδίας έχουν πάθει βλάβες. Στη Νέα Υόρκη υπάρχει ένας αρχαίος αιγυπτιακός οβελίσκος, «Βελόνα της Κλεοπάτρας», όπως λέγεται. Η μια του πλευρά εκτίθεται στους δυτικούς ανέμους της πόλης που μεταφέρουν ρυπαντές και όξινη βροχή. Όλες οι γραφές και γλυπτές παραστάσεις του οβελίσκου στην πλευρά αυτή έχουν τελείως εξαφανιστεί. Ο οβελίσκος βρίσκεται στη Νέα Υόρκη εδώ και 90 χρόνια. Η καταστροφή που έπαθε σ’ αυτά τα 90 χρόνια είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη απ΄ αυτήν που έπαθε σε 3500 χρόνια στην Αίγυπτο.

Ένα γλυπτό στον πύργο Χέρτεν στη Βεστφαλία της Γερμανίας μοιάζει μ’ ένα κομμάτι πέτρα χωρίς σχήμα. Μια του φωτογραφία από το 1908 δείχνει ένα περίτεχνο άγαλμα κοριτσιού. Βλέπε την φωτογραφία.

Μερικοί από τους λεγόμενους τεχνοκράτες και οικονομολόγους μπορούν να πουν, έστω και χωρίς πολλά ψάρια στις λίμνες και χωρίς Παρθενώνες μπορούμε να ζήσουμε με πρόοδο και ανάπτυξη. Το ζήτημα είναι η όξινη βροχή σκοτώνει και τη γεωργία και τα υλικά μας αγαθά. Κάνει τους πνεύμονες μας άμορφους σαν το Παρθενώνα και τον οβελίσκο. Σκοτώνει εμάς τους ίδιους.

Στους ανθρώπους η όξινη βροχή επηρεάζει το δέρμα και υπάρχουν υπόνοιες ότι «κατατρώγει» τους πνεύμονες. Είναι πλέον βέβαιο ότι το διοξείδιο του θείου βλάπτει το αναπνευστικό σύστημα και μπορεί να συντομεύσει την ανθρώπινη ζωή.

Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Η ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΞΙΝΗΣ ΒΡΟΧΗΣ - Ecocrete: Το βήμα των οικολογικών και περιβαλλοντικών ομάδων της Κρήτης

6 σχόλια:

jacki είπε...

Καλημέρα Παντελή. Πολύ καλή η έμπνευση. (Βοήθησε όμως κι η θυγατέρα). Καλημέρα σου.

pafa64 είπε...

Που να δεις που το μετάφρασε και στα Αγγλικά. Είδες μαθαίνω διάφορα με τις εργασίες. Καλησπέρα κούκλα.

dyosmaraki είπε...

Είναι φοβερό!
Την προηγούμενη εβδομάδα αποφάσισα να επισκεφτώ την Πύλη του Αδριανού. Παρατήρησα λοιπόν την διάβρωση που υφίσταται. Πολλά μέλη της έχουν αρχίσει και λιώνουν!!!!
Οσο για τις Καρυάτιδες,μετακόμισαν από το φυσικό τους σπιτικό. πολύ στεναχωρήθηκα μα δεν γινόταν αλλοιώς!!!!
Την καλησπέρα μου

Δημήτρης είπε...

Παντελη καλησπερα. Δυστυχως οπως λες στην αναρτηση σου η οξινη βροχη καταστρεφει τα παντα. Ο πολιτισμος του συγχρονου ανθρωπου δεν σεβεται ουτε τον ιδιο του τον εαυτο.

pafa64 είπε...

dyosmaraki σε καλωσορίζω στο σπίτι μου, αν προκαλεί αυτή τη καταστροφή στα μάρμαρα και τις πέτρες, σκέψου τι κάνει στη φύση και στον άνθρωπο.
Δημήτρη καλησπέρα, ποιος πολιτισμός?

dyosmaraki είπε...

Καλώς σε βρήκα Παντελή